Έστω οτι η συνάρτηση
είναι συνεχής σε ένα κλειστό διάστημα
τότε από το θεώρημα μέγιστης και ελάχιστης τιμής, η συνάρτηση
παρουσιάζει ένα ελάχιστο
και ένα μέγιστο ![]()
Τότε το σύνολο τιμών της συνάρτησης
είναι το διάστημα
Για να βρούμε το ελάχιστο και το μέγιστο της συνάρτησης
εργαζόμαστε ως εξής:
- Τα σημεία
στα οποία η παράγωγος της συνάρτησης
μηδενίζεται.
- Τα σημεία
στα οποία η παράγωγος της συνάρτησης
δεν ορίζεται.
- Τα άκρα των κλειστων διαστημάτων του πεδίου ορισμού της συνάρτησης

Παράδειγμα.1.
Να βρείτε το σύνολο τιμών της συνάρτησης
![]()
Λύση
Η συνάρτηση
ορίζεται όταν:
![]()
οπότε παίρνουμε:
![]()
Συνεπώς
Οπότε το πεδίο ορισμού της συνάρτησης
είναι το ![]()
Για κάθε
έχουμε

Για
βρίσκουμε τις ρίζες της παραγώγου της συνάρτησης.
![]()
Επειδή η συνάρτηση
είναι συνεχής στο κλειστό διάστημα
θα παρουσιάζει ένα ελάχιστο
και ένα μέγιστο
στο ![]()
Συνεπως οι πιθανές θεσεις ακροτάτων για τη συνάρτηση
είναι:
-
Στα
-
Στο
Υπολογίζουμε την τιμη της συνάρτησης
στα παραπάνω σημεία και έχουμε:
![]()
Από τις παραπάνω τιμές η μικρότερη είναι το ελάχιστο και η μεγαλύτερη είναι το μέγιστο δηλαδή:
![]()
Άρα το σύνολο τιμών της συναρτησης
είναι:
![]()
Παράδειγμα.2.
Να βρείτε το σύνολο τιμών της συνάρτησης:
![Rendered by QuickLaTeX.com \[f(x)= \left\{ \begin{tabular}{ll} $x^2-3x+2,$ &$-1 \leq x \leq 1$ \\\\ $x^2+x -2,$ & $1<x\leq 3$ \end{tabular} \right. \]](https://study4maths.gr/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-d0ae72220b0861658bce95b2829b3ea7_l3.png)
Λύση
Η συνάρτηση
![Rendered by QuickLaTeX.com \[f(x)= \left\{ \begin{tabular}{ll} $x^2-3x+2,$ &$-1 \leq x \leq 1$ \\\\ $x^2+x -2,$ & $1<x\leq 3$ \end{tabular} \right. \]](https://study4maths.gr/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-d0ae72220b0861658bce95b2829b3ea7_l3.png)
έχει πεδίο ορισμού το ![]()
Εξετάζουμε την
ως προς τη συνέχεια:
Για
έχουμε
συνεχής ως πολυωνυμική δευτέρου βαθμού.
Για
έχουμε
συνεχής ως πολυωνυμική δευτέρου βαθμού.
Στο
ισχύει ότι
άρα στο
συνεχής.
Στο
θα πρέπει:
![]()
Υπολογίζουμε τα πλευρικά όρια και έχουμε:
![]()
και
![]()
Από κριτήριο πλευρικών ορίων έχουμε ότι
και επειδη
ισχύει ότι η
είναι συνεχής στο
αφου ![]()
Τέλος η συνάρτηση
είναι συνεχής στο
αφού ισχύει
Απο τα παραπάνω η συνάρτηση
είναι συνεχής στο πεδίο ορισμού της ![]()
Εξετάζουμε την συνάρτηση
ως προς την παράγωγο, έχουμε:
Για
τότε ![]()
Για
τότε ![]()
Για
θα πρέπει ![]()
έχουμε:

επίσης

Άρα η συνάρτηση
δεν είναι παραγωγίσιμη στο
οπότε:
![Rendered by QuickLaTeX.com \[f'(x)= \left\{ \begin{tabular}{ll} $2x-3,$ &$-1 < x <1$ \\\\ $2x+1,$ & $1<x< 3$ \end{tabular} \right. \]](https://study4maths.gr/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-0d8e8b5c169fd03fe844df3e85a8b5d3_l3.png)
Συνεπώς η συνάρτηση
είναι συνεχής στο διάστημα
οπότε θα παρουσιάζει μια μέγιστη τιμή
και μια ελάχιστη τιμή ![]()
στο ![]()
Οι πιθανές θέσεις ακροτάτων είναι:
Τα άκρα του διαστήματος
τα σημεία που η παράγωγος μηδενίζεται και τα σημεία που η παράγωγος δεν ορίζεται, οπότε:
Βρίσκουμε τις ρίζες της ![]()
Για
είναι
απορρίπτεται.
Για
είναι
απορρίπτεται
δηλαδή η παράγωγος της
δεν έχει ρίζες.
Επιπλέον η παράγωγος δεν ορίζεται στο
με ![]()
και
και ![]()
Από τα παραπάνω η μικρότερη τιμή είναι το ελάχιστο
και η μεγαλύτερη τιμή η μέγιστη ![]()
Άρα το σύνολο τιμών της
είναι ![]()
Βιβλιογραφία: Παπαδακης, εκδόσεις Σαββάλα.

Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές .