ΟΡΙΣΜΟΣ ΜΟΝΟΤΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΠΛΗΘΟΣ ΡΙΖΩΝ
Αν μια συνάρτηση
είναι γνησίως μονότονη, τότε η
τέμνει τον άξονα
το πολύ μία φορά. Αυτό σημαίνει ότι η εξίσωση
έχει το πολύ μία ρίζα.
Μια εξίσωση που δεν λύνεται με κάποια γνωστή μέθοδο, μπορεί να λυθεί ως εξής:
![]()
έχει το πολύ μία ρίζα. Έτσι η ρίζα που βρήκαμε προηγουμένως είναι μοναδική.
Παράδειγμα
Να λυθεί η εξίσωση ![]()
Λύση
Για να έχει νόημα η εξίσωση θα πρέπει ![]()
Στη συνέχεια μεταφέρουμε όλους τους όρους της εξίσωσης στο Α! μέλος και εξισώνουμε με το μηδέν δηλ.
![]()
Θέτουμε
![]()
με
οπότε η εξίσωση γίνεται: ![]()
Παρατηρούμε ότι μια προφανής ρίζα της εξίσωσης είναι η
αφού:

Θα μελετήσουμε τη συνάρτηση
ως προς τη μονοτονία.
Έστω
, με
Έχουμε:
![]()
Επίσης
![]()
Προσθέτουμε τις παραπάνω ανισώσεις και έχουμε:
![Rendered by QuickLaTeX.com \[ \left\{ \begin{tabular}{ll} e^{3-x_{1}} >e^{3-x_{2}} \\\\ -\ln(x_{1}-2) > -\ln(x_{2}-2) \end{tabular} \right.\overset{+}{\Leftrightarrow}\]](https://study4maths.gr/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-a99806f7895615bdd5aee25bd3c5c817_l3.png)

Άρα η συνάρτηση
είναι γνησίως μονότονη, (γνησίως φθίνουσα) οπότε, η εξίσωση
έχει το πολύ μια ρίζα.
Επομένως η ρίζα
είναι η μοναδική ρίζα της εξίσωσης
άρα και της αρχικής εξίσωσης.
Από την παρακάτω γραφική παράσταση της
καταλαβαίνουμε ότι για να εχει η
και δεύτερη ρίζα θα πρεπει η
να περάσει απο τον
και δεύτερη φορά πράγμα που αντιβαινει στο γεγονός οτι η
είναι γνησιως μονότονη (γν. φθίνουσα.)

Βιβλιογραφία: Παπαδάκης, εκδόσεις Σαββάλα

Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές .