ΜΟΝΟΤΟΝΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΩΝ
Μια συνάρτηση
λέγεται:
Γνησίως αύξουσα σ’ένα διάστημα
όταν για οποιαδήποτε
με
ισχύει:
![]()
Γνησίως φθίνουσα σ’ένα διάστημα
όταν για οποιαδήποτε
με
ισχύει:
![]()
Για την εύρεση της μονοτονίας μιας συνάρτησης, με την χρήση του ορισμού, πρέπει να γνωρίζουμε τις παρακάτω ιδιότητες για την διάταξη των πραγματικών αριθμών.
AN
![]()
ΑΝ
![]()
ΑΝ
ομόσημοι, τότε
και ![]()
ΑΝ
ετερόσημοι, τότε
και![]()
ΓΙΑ ΚΑΘΕ πραγματικό αριθμό
ισχύει ![]()
ΑΝ ![]()
ΑΝ
τότε ![]()
ΑΝ
τότε ![]()
AN
![]()
AN
θετικοι αριθμοί και
![]()
AN
θετικοι αριθμοί και
φυσικός διαφορετικος απο το μηδέν με ![]()
AN
και
φυσικός περιττός με ![]()
AN
με ![]()
Παράδειγμα
Να μελετησετε ως προς τη μονοτονια τη συνάρτηση ![]()
Λύση
Η συνάρτηση
έχει πεδίο ορισμου
το οποιο ειναι διάστημα και όχι ενωση διαστημάτων.
Θεωρούμε
με
![]()
Συνεπώς η
είναι γνησίως αύξουσα στο ![]()

Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές .