Παράδειγμα.1
Να μελετήσετε ως προς τη μονοτονία τη συνάρτηση
![Rendered by QuickLaTeX.com \[ f(x)=\left\{ \begin{tabular}{ll} $\sqrt{x}-\dfrac{1}{x}, \quad x > 0$ \\\\ $1-2x^3+e^{-x}, \quad x \leq 0$ \end{tabular} \right. \]](https://study4maths.gr/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-47e2e17e4404c79e39df4b1cdadeb20a_l3.png)
Λύση
Θα μελετήσουμε ως προς τη μονοτονία ξεχωριστά κάθε κλάδο της συνάρτησης
![Rendered by QuickLaTeX.com \[ f(x)=\left\{ \begin{tabular}{ll} $\sqrt{x}-\dfrac{1}{x}, \quad x > 0$ \\\\ $1-2x^3+e^{-x}, \quad x \leq 0$ \end{tabular} \right. \]](https://study4maths.gr/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-cef5bea9938914d96f397873279a0982_l3.png)
Στο
είναι
![]()
Έστω
με ![]()
Έχουμε:
![]()
επίσης
![]()
Προσθέτουμε κατά μέλη τις δύο παραπάνω ανισώσεις και έχουμε:

Άρα η συνάρτηση
είναι γνησίως αύξουσα στο διάστημα ![]()
Στο
είναι ![]()
Έστω
με ![]()
Έχουμε:
![]()
επίσης
![]()
Προσθέτουμε κατά μέλη τις δύο παραπάνω ανισώσεις και έχουμε:

Άρα η συνάρτηση
είναι γνησίως φθίνουσα στο διάστημα ![]()
Τελικά απο τα παραπανω προκύπτει ότι η δοθείσα συναρτηση δεν ειναι γνησίως μονότονη στο ![]()
αλλά είναι γνησίως μονότονη μόνο κατα διαστήματα.
Παράδειγμα.2
Να μελετήσετε ως προς τη μονοτονία τη συνάρτηση
![Rendered by QuickLaTeX.com \[ f(x)=\left\{ \begin{tabular}{ll} $x^2+1, \quad x \geq 0$ \\\\ $x+2, \quad x < 0$ \end{tabular} \right. \]](https://study4maths.gr/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-3a8c15b05a983af9552384c92a614078_l3.png)
Λύση
Θα μελετήσουμε ως προς τη μονοτονία ξεχωριστά κάθε κλάδο της συνάρτησης
![Rendered by QuickLaTeX.com \[ f(x)=\left\{ \begin{tabular}{ll} $x^2+1, \quad x \geq 0$ \\\\ $x+2, \quad x < 0$ \end{tabular} \right. \]](https://study4maths.gr/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-d4f52843d042b251de1eddacfd9b7d47_l3.png)
Στο
είναι ![]()
Έστω
με ![]()
Έχουμε:

Άρα η συνάρτηση
είναι γνησίως αύξουσα στο διάστημα ![]()
Στο
είναι ![]()
Έστω
με ![]()
Έχουμε:

Άρα η συνάρτηση
είναι γνησίως αύξουσα στο διάστημα ![]()
ΠΡΟΣΟΧΗ Επειδή η συνάρτηση έχει το ίδιο είδος μονοτόνίας στα διαστήματα
και
Δεν μπορούμε να βγάλουμε το ίδιο συμπέρασμα και για την μονοτονια της
σε όλο το πεδίο ορισμού της ![]()
Πράγματι:
Έστω
και ![]()
Τότε
και
και ![]()
Παρατηρούμε ότι:
![]()
Επιπλέον
![]()
Τελικά απο τα παραπανω προκύπτει ότι η δοθείσα συναρτηση δεν ειναι γνησίως μονότονη στο ![]()
αλλά είναι γνησίως μονότονη μόνο κατα διαστήματα, το οποίο είναι ολοφάνερο και απο την γραφική παράσταση της συνάρτησης ![]()

Βιβλιογραφία: Παπαδάκης, εκδόσεις Σαββάλα

Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές .
Μία απάντηση στο “ΕΥΡΕΣΗ ΜΟΝΟΤΟΝΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΟΡΙΣΜΟΥ ΣΕ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΚΛΑΔΟΥΣ”