ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 1-1 ΚΑΙ ΕΞΙΣΩΣΕΙΣ
Μια εξίσωση που δεν λύνεται με κάποια γνωστή μέθοδο, μπορεί να λυθεί ως εξής:
- Μεταφέρουμε όλους τους όρους στο πρώτο μέλος.
- Θέτουμε το πρώτο μέλος ίσο με
, οπότε η εξίσωση έχει τη μορφή 
- Αποδεικνύουμε ότι η
είναι 1-1. - Βρίσκουμε με δοκιμές μία ρίζα
της εξίσωσης 
- Η εξίσωση γίνεται

Στην περίπτωση η παράσταση στο πρώτο μέλος δεν οριζει μια προφανή συνάρτηση 1-1
- Γράφουμε την εξίσωση με κατάλληλες μετακινήσεις όρων απο το ένα μέλος στο άλλο ωστε να εμφανίζεται μια ομοιότητα και στα δύο μέλη.
- Θεωρόυμε μια γενικότερη συνάρτηση
που εκφράζει τη δομή των μελών, ώστε η εξίσωση να παίρνει τη μορφή
![Rendered by QuickLaTeX.com \[f\big(g(x)\big) =f\big(h(x)\big).\]](https://study4maths.gr/wp-content/ql-cache/quicklatex.com-96609e7fdeb0f3ee873dd7be2777a806_l3.png)
Αποδεικνύουμε ότι η συνάρτηση
είναι 1-1 οπότε η προηγούμενη εξίσωση, ισοδύναμα καταλήγει στην απλούστερη εξίσωση:
![]()
Παράδειγμα.1
Να λυθεί η εξίσωση ![]()
Λύση
Έχουμε ![]()
Θεωρούμε την συνάρτηση:
![]()
Αποδεικνύουμε ότι η
είναι 1-1.
Έστω
με
τότε
![]()
Επίσης

Προσθέτουμε τις (1) και (2) και έχουμε:
![]()
![]()
Άρα για την συνάρτηση
ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του ορισμού της 1-1 συνάρτησης
δηλ.η
λέγεται συνάρτηση 1-1, όταν για οποιαδήποτε
ισχύει η συνεπαγωγή:
![]()
άρα θα ισχύει και
![]()
οπότε έχουμε

Παρατηρούμε ότι έχουμε μια προφανή ρίζα την
αφού:
![]()
άρα
![]()
Β.ΤΡΟΠΟΣ.
Η συγκεκριμένη εξίσωση μπορεί να λυθεί και με τη χρήση της μονοτονίας συνάρτησης.
Η εξίσωση γράφεται ισοδύναμα: ![]()
Θέτουμε:
με ![]()
Οπότε η εξίσωση γίνεται: ![]()
Θα μελετήσουμε την
ως προς την μονοτονία.
Έστω
με ![]()
Έχουμε:
![]()
και
![]()
Προσθέτουμε τις παραπάνω ανισώσεις και έχουμε:
![]()
Άρα η συνάρτηση
είναι γνησίως μονότονη ως γνησίως αύξουσα, οπότε είναι και 1-1.
Παρατηρούμε ότι έχουμε μια προφανή ρίζα την
αφού:
![]()
Έτσι η εξίσωση
γίνεται:
![]()
Παράδειγμα.2
Δίνεται η συνάρτηση ![]()
i)Να αποδείξετε ότι η
είναι ![]()
ii) Να λύσετε την εξίσωση ![]()
Λύση
i) Η συνάρτηση
ορίζεται όταν ![]()
Άρα το πεδίο ορισμού της
είναι το σύνολο ![]()
Θα μελετήσουμε την
ως προς την μονοτονία.
Έστω
με
. Έχουμε:
![]()
και
![]()
Προσθέτουμε τις παραπάνω ανισώσεις και έχουμε:
![]()
Άρα η συνάρτηση
είναι γνησίως αύξουσα, οπότε είναι και ![]()
ii) Η εξίσωση γίνεται:

ή ![]()
Βιβλιογραφία: Παπαδάκης, εκδόσεις Σαββάλα. Δ.Α.Παπακωνσταντίνου, αυτοέκδοση.

Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές .